Michał Behnke

Postępowanie OOS po zmianach - poprawianie czy ewolucja?

Polskie "development consent"

Według art. 2 ust. 1 dyrektywy 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, państwa członkowskie przyjmują wszystkie niezbędne środki, aby zapewnić, że przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko naturalne między innymi z powodu ich charakteru, rozmiarów lub lokalizacji podlegają ocenie w odniesieniu do ich skutków przed udzieleniem zezwolenia. Zezwoleniem takim ("development consent" - "zgoda na realizację przedsięwzięcia") jest, zgodnie z art. 1 ust. 2 tego aktu: "decyzja właściwej władzy lub władz, na podstawie której wykonawca otrzymuje prawo do wykonania przedsięwzięcia".

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zrewolucjonizowała podejście polskiego ustawodawcy, ujmujące większość decyzji cyklu inwestycyjnego, począwszy od decyzji lokalizacyjnej po pozwolenie na budowę, wymienionych w art. 46 ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska, jako zezwolenie w rozumieniu dyrektywy, które zasadniczo każde wymagało postępowania OOS. Wykluczenie z tego katalogu w 2005 r. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w połączeniu z faktem, że postępowanie OOS przeprowadza się jednokrotnie, a decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach oraz pozwolenie wodnoprawne nie wymagają posiadania tytułu prawnego do terenu (aczkolwiek trzeba mieć na uwadze, że pozwolenie wodnoprawne na wykonanie urządzeń wodnych, z racji iż projektowo determinuje pozwolenie na budowę, w katalogu tym słusznie znajduje swoje miejsce, choć nie rodzi bezpośrednio praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji itd.) spowodowało, że w odniesieniu do zamierzeń budowlanych jednoznacznie można powiedzieć, że funkcję "development consent" pełni obecnie pozwolenie na budowę albo brak sprzeciwu organu architektoniczno-budowlanego wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych lub zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.