Strefa przemysłowa a miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego

Zgodnie z art. 136a ust. 1 ustawy Poś możliwość tworzenia stref przemysłowych dotyczy tylko terenów, na których obowiązują miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego (podmiot wnioskujący o utworzenie strefy musi udowodnić, że dany teren przeznaczony jest w planie na cele przemysłowe). Tymczasem od dnia 1 stycznia 2004 r. na znacznych obszarach Polski miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego nie obowiązują (tego dnia straciły ważność plany uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995 r.).

Zastosowane rozwiązanie wprowadza swego rodzaju nierówność warunków funkcjonowania przedsiębiorców (uprzywilejowanie tych, którzy działają na terenach objętych planem). Nie wydaje się, aby rozwiązanie takie było uzasadnione względami ochrony środowiska, tj. aby powiązanie możliwości tworzenia stref przemysłowych z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lepiej zabezpieczało te interesy. Po pierwsze, nawet aktualne przeznaczenie w planie danego terenu na działalność przemysłową nie gwarantuje jeszcze, że w przyszłości tereny te nie zostaną przez gminę przeznaczone na inne cele. Po drugie, wprowadzenie do ustawy takiego wymogu najprawdopodobniej i tak nie spowoduje kompleksowego uregulowania gospodarki przestrzennej w danej gminie - w praktyce może się zdarzyć, że tworzone będą plany obejmujące tylko teren planowanej strefy - specjalnie w celu umożliwienia jej powstania. W praktyce rozstrzygające powinno więc być faktyczne zagospodarowanie terenu. Być może więc bardziej celowe byłoby powiązanie instytucji stref przemysłowych z faktycznym zagospodarowaniem terenu.